Ik kijk in je lieve ogen
Op mijn buik voel ik je arm
Ik voel iets totaal nieuws
Het is vreemd maar warm

Ik geef je veel kusjes
Terwijl niemand ons kan zien
Maar ik zie je mooie gezichtje
Je bent meer dan ik verdien

Ik kus je zachte lippen
Zachtjes streel ik door je haar
Dit is wanner ik besef
Wij zijn bestemd voor elkaar

HHVVJ, NWLY,

TZ

Ur boy for life

Waneer je je eenzaam voelt tenmidden van velen.
Wanneer je verlangt je gevoelens te delen.
Wanneer je geen verborgenheid voelt,
en de ander niet vraagt wat je eigenlijk bedoeld.

Wanneer je praat, maar de ander niet wil horen,
begin je steeds meer aan diegene te storen.
Je bent wel samen in die kamer van dat huis,
maar je voelt je niet verbonden niet geliefd en niet thuis.

Je voelt je tranen in je hart en keel.
Iedereen lacht en praat slechts jij bent heel stil.
je droomt van iemand die je echt wil kennen,
die met je praat en je omarmt en wil verwennen.

Iemand die echt luistert en jou aandacht schenkt,
die vraagt wat je verlangt wat je voelt en denkt,
een persoon bij wie je eindelijk je zelf kunt zijn,
die je opvangt met je angsten twijfels en pijn.
Die in je ogen je diepste gevoelens kan lezen,
bij wil je echt je zelf kunt wezen.

Ach, kon ik maar vergeten,
dat is wat ik zou willen...
alsmaar van jou bezeten,
is steeds mijn hart verspillen...

Ik kan geen dromen kiezen,
maar steeds zit jij erin...
en telkens ga ik verliezen,
degeen die ik bemin...

Ja, kon ik maar vergeten,
'deleten' uit mijn brein...
dan had ik nooit geweten,
hoe 't is om zonder jou
te zijn...

 

 

 

Terwijl ik de deur dicht trek bedenk ik me dat het altijd zo zou moeten zijn, gewoon simpel alles achter je kunnen laten. Gewoon een deur dicht en een andere open. Wat zou het uitmaken, als je iets verlaat voor iets anders. Nou eigenlijk: Alles. Want het is niet de ruimte die je achterlaat, of de bezittingen, het zijn de personen. Het zijn de mensen die altijd op jou blijven wachten, en de deur hebben opengelaten, die doodvriezen in de kou, en die nog nooit eenzamer geweest terwijl jij allang in een nieuwe ruimte bent, met nieuwe mensen en nieuwe bezittingen. Maar ik niet, ik trek nooit echt de deur achter mij dicht, al mijn ruimtes zijn nog open. Natuurlijk open ik wel eens nieuwe deuren zo nu en dan, en maak ik nieuwe vrienden en vind ik mijn nieuwe ruimtes, maar ik blijf altijd volhouden aan de oude. Ze kunnen altijd op mij rekenen, hoeveel pijn ze me ook hebben gedaan.

Ik loop een stuk door, gewoon om te lopen, om even weer de wind te voelen en de regen, en soms krijg ik het gevoel dat elk woord, elke zin van mij af word gespoeld, gewoon naar de grond, al het gevoel trekt uit mijn lichaam, en ik voel me niemand, maar dat is niet erg. Het is beter dan iemand die zich niet zichzelf voelt, denk ik maar zo. Ik loop langs een bankje, een vijver, een vis. Een enkeling maar, gewoon alleen terwijl de regen daalt en hij in zilver baadt. De maan schijnt, alleen, zonder enige ster. Maar is niet iedereen alleen, ook al zijn er zoveel mensen om hem heen. Is niet iedereen een invidu? Want ik ben intussen op het bankje gaan zitten en ik voel de mensen, ze zijn aanwezig, mijn mensen zijn altijd aanwezig, omdat ze in mijn hart zijn, maar toch ben ik alleen, mijn sterretjes kunnen me niet helpen, net zoals ik hun niet helpen kon. Ik ben alleen. Ik zit daar voor een uur, misschien wel twee. En eigenlijk doe ik niks behalve leven. Cogito ergo sum [Ik denk, dus ik besta] en ik adem, en ik ben ik dat is wat ze zeggen toeminste. Ik adem. Et dum spiro, spero [En zolang ik adem, is er hoop]
Na een tijdje sta ik op, probeer elk lichaam deel weer warm te krijgen, blaas in mijn handen en loop door. Ik zou zo dagen kunnen lopen, om te voelen, snap je dat? Gewoon om te voelen, want als ik achter mijn computer zit of in bed lig voel ik niet. Ik voel werkelijk niks, omdat ik niet meer weet wat kou is of verdriet, wat warmte is of liefde, omdat ik alles vergeet zodra ik dat wil. Omdat dingen mensen mij moeten laten voelen.

Na een tijdje kom ik aan op een plaats waar ik het niet van had verwacht, maar het eigenlijk wel wist. Ik kan er niks aan doen dat ik van je houd, dat ik bij je wil zijn. Ik kan er niks aan doen dat jij er gewoon bent, in mijn hoofd. Ik ga gewoon zitten, voor je huis, niet in de hoop dat je naar buiten komt, nee omdat ik in jou buurt wil zijn, omdat ik het fijn vind om te weten dat jij daar binnen gewoon je dingen doet, muziek maken, wat huiswerk misschien, schrijven? Ik weet het niet, maar ik weet dat je iets doet, en daarom zit ik daar. Om bij jou te zijn, maar niet zichtbaar. Je zou me niet kunnen gebruiken, ik zou in de weg lopen, onhandig. Ik weet het, het maakt niet uit. Ik zit daar gewoon, een uur, twee uur, misschien drie. Homines quod volunt credunt [Mensen geloven, wat ze willen geloven] Ik geloof in jou, onvoorwaardelijk. Maar nu moet ik gaan, gewoon voor mezelf. Naar huis. Naar de ruimte die op mij wacht.

Thuis aangekomen neem ik een bad, een goed boek, een warm bed, maar ik ben nog bij je. Ik zit nog voor jou huis, bij jou in de buurt. Denkend aan hoe jij schrijft, of speelt of wat huiswerk maakt. Ik ben nog altijd bij je, na een jaar nog steeds. Altijd.

Maar vergeet niet me te begrijpen, het is omdat ik van je houd, snap je dat? Omdat ik van je houd. Ab imo pectore [Uit het diepst van het hart]

Borderline wat is dat
Is een veel gestelde vraag
Iedere keer die vraag ik ben het zat
Dus ik leg het nog 1 keer uit vandaag

Borderline is een manier van leven
Die ons best wel moe maakt
Het is meer krijgen dan geven
Daarom dat 1 op de tien mensen er ooit mee staakt

Wisselende stemmingen en dat soort dingen
Zelfmoord en automutilatie
Het ene moment huilen en het andere zingen
Is voor vele jongeren nu een sensatie

Soms zo leeg en soms zo vol
Dan weer in mensen geen vertrouwen
Dan wordt je gek in je bol
Maar ze moeten wel van je houden

Kom dichter bij en ga weer weg
Dit is wat ik over borderline zeg

 

Neopets is een nieuwe site met virtuele huisdieren
je kan hier spelletjes spelen, je pets verzorgen
De neopet wereld verkennen en nog veel meer

Wil je ook zo'n geweldige neopet??
Het kost echt niets en je kunt zoveel
pets maken als je wil!
Klik dan op mijn Kougra hieronder
En je kan je eigen Kougra of andere pet
aanmaken er zijn er nog veel meer!

 

 

 

 

 

 

( Geschreven door Marie-Louise en voorgedragen op de crematie van onze liefe op door Marie-Louise)